Wspólnoty chrześcijańskie Iraku należą do najstarszych na świecie, a ich obec-ność na tych ziemiach trwa od czasów, gdy chrześcijaństwo dopiero się formowało. Przez tysiące lat życie splatało się tu z historią regionu, lecz współczesność przyniosła doświadczenia, które na trwałe zapisały się w pamięci tej społeczności i doprowadziły niemal do jej zaniku.

Latem 2014 r. doszło do dramatycznych wy-darzeń i wiele mniejszości etnicznych i religijnych zostało zaatakowanych przez samozwańcze Państwo Islamskie (ISIS). 10 czerwca Mosul, drugie największe miasto w Iraku, wpadło w ręce terrorystów.

Wszystkie społeczności nienależące do sunnizmu były prześladowane i zastraszane. Chrześcijanom, jak i wielu innym, postawiono ultimatum: konwersja, podatek pogłówny lub ucieczka. Wówczas roz-począł się jeden z najbardziej dramatycznych exodusów w historii współczesnego Iraku. Skala przesiedleń i zmian demograficznych była ogromna. W ciągu dekady liczba chrześcijan zmalała niemal dziesięciokrotnie.

Część porzuciła ojczyznę bezpowrotnie, inni schronili się w bezpieczniejszych regionach, np. w Kurdystanie irackim. Rozproszenie wspólnoty drastycznie zachwiało jej stabilizacją, poczuciem więzi oraz trwaniem chrześcijaństwa w kraju