Mediacja stanowi jeden z podstawowych sposobów porozumiewania się we współczesnym świecie, który wymaga od użytkowników języka dostosowania wypowiedzi do różnorodnych kontekstów, również międzykulturowych. Artykuł Iwony Janowskiej podkreśla to stanowisko, poddając refleksji działania mediacyjne w perspektywie zaleceń zawartych w CEFR – Companion Volume. W pierwszej części artykułu, Autorka porządkuje teoretyczne podstawy mediacji, omawia typy działań mediacyjnych oraz wskazuje ich znaczenie dla dydaktyki języków obcych. Wskazuje również, że mediacja oznacza nie tylko przetwarzanie treści, lecz również wspieranie rozumienia, współtworzenie znaczeń oraz ułatwianie komunikacji w sytuacjach zróżnicowanych językowo, społecznie i kulturowo.
W części empirycznej artykułu przedstawiono jakościową analizę wybranych podręczników do nauczania języka polskiego jako obcego na poziomie B1 pod kątem obecności i charakteru zadań mediacyjnych. Celem badania było ukazanie, w jakim stopniu analizowane materiały realizują założenia współczesnej polityki językowej oraz jakie typy mediacji są w nich reprezentowane najpełniej. Z przeprowadzonych analiz wynika, że badane podręczniki w różnym zakresie uwzględniają działania mediacyjne, jednak ich obecność nie zawsze w pełni oddają specyfikę i różnorodność działań mediacyjnych. Tym samym artykuł zwraca uwagę na potrzebę projektowania oraz aktualizowania materiałów dydaktycznych w taki sposób, aby wspierały one nauczycieli i uczących się w rozwijaniu kompetencji mediacyjnych, zgodnie ze zmieniającymi się założeniami europejskiej polityki językowej oraz współczesnej dydaktyki języków obcych.